Czego szukasz, przyjacielu?

Ukończył Publiczną Szkołę Powszechną w Bolechowie. W listopadzie 1917 r. zaciągnął się do szeregów Polskiego Korpusu Posiłkowego 2 Brygady Legionów Polskich, następnie wcielony do Armii Austriackiej i wywieziony do Udine we Włoszech. Tam uczestniczył w walkach i został ranny pod Piawo. Powrócił do Kraju w 1919 r. Od maja odbywał służbę w żandarmerii polowej, a od stycznia 1920 r. w Miejskiej Służbie Obywatelskiej w Bolechowie. W lipcu 1920r. zaciągnął się do wojska i służył w 53 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Walczył na froncie przeciw bolszewikom od Lwowa do Chmielnika. Do 12 stycznia 1923 r. był żołnierzem 19 Pułku Odsieczy Lwowa stacjonującego w Cytadeli we Lwowie. W sierpniu 1925 r. otrzymał pracę w Polskich Kolejach Państwowych /D.O.K.P. Lwów/, gdzie pracował w służbie handlowo-ruchowej w charakterze kancelisty I klasy.
24 sierpnia 1939 r. zmobilizowany i jako sekcyjny pełnił obowiązki w ambulatorium na Dworcu Głównym we Lwowie.

Pełniąc obowiązki sekcyjnego trafił do szpitala wojennego na Politechnice Lwowskiej. 22 marca 1940 r. aresztowany przez NKWD i więziony w piwnicach aresztu śledczego przy ul. Sądowej we Lwowie, gdzie przebywał do 15 lipca. Przewieziony do więzienia przy ul. Kazimierzowskiej, które nazywano “Brygidkami”. 15 listopada 1940 r. sądzony za przynależność do tajnej organizacji wojskowej oraz działalność kontrrewolucyjną został skazany na 8 lat ciężkich robót, konfiskatę majątku oraz utratę praw obywatelskich na 4 lata. Wywieziony pociągiem towarowym do Uchty w Komi ASSR. W sierpniu 1941 r. zwolniony z łagru na mocy porozumienia rządów polskiego i sowieckiego.

18.09.1941 r. przybył do Tockoje i został żołnierzem 19 Pułku Piechoty. Przydzielony do Sztabu Ośrodka Organizacyjnego Armii w Tockoje. Przeniesiony z wojskiem do Uzbeckiej SRR -Guzar. Ciężko chory w szpitalu do listopada 1942 r. Po wyleczeniu trafił do Ośrodka Zapasowego Armii w Iraku.
12 lipca 1943 r. przydzielony do obsługi obozu malarycznego, a następnie do szpitala wojskowego w Taranto.

Zdemobilizowany 7 listopada 1948 r. Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. Zamieszkał w Cambridge /Anglia/, gdzie podjął pracę w The United Cambridge Hospitals w charakterze kelnera.

polskie: Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr legit. 42206), Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami oraz brytyjskie: Medal 1939-1945, Italy Star, Defence Medal, War Medal 1939-1945

żona Antonina z d. Krajewska
synowie Ludwik i Tadeusz
brat Bronisław

Wspomnienia syna – Tadeusza Kurcyka – Prezesa Stowarzyszenia Byłych Żołnierzy PSZ na Zachodzie KARPATCZYCY