Czego szukasz, przyjacielu?

Przed II wojną światową Pan Edward mieszkał wraz z rodziną w Mołodecznie, woj. wileńskie.

Po wybuchu II wojny światowej jego miasto znalazło się pod okupacją sowiecką. W 1940 r. został wraz z rodziną deportowany przez Sowietów na Syberię. Po “amnestii” z 1941 r. zwolniony z zesłania celem udania się do Armii Polskiej tworzonej w ZSRR.

Pan Edward wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 12.05.1942 r. i został przydzielony do Ośrodka Organizacyjnego Armii. Wraz z oddziałami polskimi został ewakuowany w II ewakuacji 15.08.1942 r. z ZSRR do Iranu, a następnie dotarł przez Irak do Palestyny. Na Bliskim Wschodzie 16.11.1942 r. został przydzielony do 6 Dywizyjnego Batalionu Strzeleckiego „Dzieci Lwowskich”, przemianowanego 01.07.1943 r. na 6 Pułk Pancerny “Dzieci Lwowskich” 2 Warszawskiej Brygady Czołgów. W latach 1942-44 pełnił służbę na Bliskim Wschodzie i w Egipcie. Następnie w okresie 09.04.1944-02.05.1945 r. uczestniczył w kampanii włoskiej 2 Korpusu jako kierowca czołgu Sherman w stopniu szeregowego (nr ewid. 1921-109-III). Uczestnik walk nad rzeką Sangro i Rapido (09.04.44-23.04.44), o Monte Cassino (24.04.44-31.05.44), bitwie o Ankonę i walk na Linii Gotów (01.06.44-04.09.44), w walkach w Północnych Apeninach (10.10.44-01.01.45), nad rzeką Senio (02.01.45-08.04.45) oraz w bitwie o Bolonię (09.04.45-02.05.45). Za odwagę okazaną przy przeprawie Pułku w walkach pod Bolonią przez rzekę Sillaro w dniu 15.04.1945 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po wojnie ewakuowany wraz z 2 Korpusem do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił 02.12.1946 r. do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Został ostatecznie zdemobilizowany z Wojska Polskiego dnia 13.01.1948 r.

Pan Edward Burak po II wojnie światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Ożenił się z Angielką Marjorie i miał 2 synów – Anthony i Barry. Całe życie mieszkał w Darlington, gdzie zmarł w 1991 r.

polskie: Krzyż Walecznych (1945 r.), Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr legit. 30436), Medal Wojska, Złoty Krzyż Zasługi (pośmiertnie, 2018 r.); brytyjskie: 1939-45 Star, Italy Star, Defence Medal, The War Medal 1939-45.

Pan Edward został wywieziony na Syberię z mamą Marią i siostrą Heleną. Powróciły one z zesłania w Kazachstanie do Polski wraz z 6-letnim synkiem Heleny – Edwardem w 1946 r. i zamieszkały w Rzepinie woj. lubuskie. Tam odnaleźli ich w tym samym roku ojciec Pana Edwarda – Alfons i brat Henryk. Odtąd zamieszkali tu całą rodziną. Tata zmarł w 1969 r. (22.09.1896-10.05.1969), a mama w 1985 r. (12.01.1896-06.01.1985). Oboje zostali pochowani na cmentarzu komunalnym w Rzepinie. W 2018 r. syn Edwarda umieścił na ich grobie symboliczną tabliczkę ku czci zmarłego taty.

Edward Burak – żołnierz 2 Korpusu
Grób symboliczny Edwarda Buraka w grobie rodzinnym w Rzepinie
źródło zdjęć : archiwum rodzinne A. Buraka

archiwum rodzinne Edwarda Buraka, MOD Archives