Czego szukasz, przyjacielu?

Syn leśnika z Puszczy Białowieskiej.

Paweł Dąbrowski został deportowany 10 lutego 1940 r. wraz z rodziną (ciężarną mamą Teodozją, ojcem Pawłem oraz bratem Bronisławem) z Narewki/Janowa (pow. bielski, woj. białostockie) przez Sowietów. Zostali oni zesłani do Kraju Ałtajskiego, gdzie Paweł Dąbrowski przebywał do 1942 r.

W czerwcu 1942 r. wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w Guzar i służył w Batalionie Spadochronowym 15 Pułku Ułanów Pancernych od listopada 1942 r. przemianowanego na 15 Pułk Ułanów Poznańskich 5 Kresowej Dywizji Piechoty 2 Korpusu.
Od lutego 1944 r. służył przy organizacji 14 Wielkopolskiej Brygady Pancernej 2 Korpusu w Egipcie. Następnie walczył w kampanii włoskiej, w tym o Monte Cassino – w stopniu ułana, nr ewid. 1924/37. W latach 1945-1946 przebywał we Włoszech, by w sierpniu 1946 r. zostać przetransportowanym wraz z 2 Korpusem do Anglii.

Paweł Dąbrowski po zakończeniu służby wojskowej w 2 Korpusie pozostał w Wielkiej Brytanii. W październiku 1950 roku wyemigrował do USA i zamieszkał w stanie Connecticut. Od 1979 roku był aktywnym członkiem Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej (przez wiele lat pełnił funkcję komendanta Placówki 111, a do śmierci w 2018 r. honorowego komendanta Okręgu IV SWAP).

polskie: Krzyż Walecznych z 1 Okuciem (nr 2508), Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr legit. 23743), 2 Srebrne Krzyże Zasługi, Krzyż Miecze Hallerowskie, Medal Wojska; brytyjskie: Defence Medal, Gwiazda za Wojnę, Italy Star

Ojciec Pawła Dąbrowskiego, również Paweł (rocznik 1887, syn Franciszka), przebywał do sierpnia 1942 r. na zesłaniu w Kraju Ałtajskim, a następnie do marca 1946 r. w obwodzie Nowosybirskim ZSRR. Repatriował się w 1946 r. do powojennej Polski.
Mama Teodozja zmarła kilka miesięcy po urodzeniu córki Zofii 11 lutego 1941 r.
Brat Bronisław (rocznik 1920) wraz z ojcem przebywał na zesłaniu do czerwca 1943 r. 29 czerwca 1943 r. wstąpił do Armii Berlinga.
Na zesłaniu w maju 1940 r. urodziła się także siostra Pawła i Bronisława – Zofia, która w 1946 r. repatriowała się wraz z rodziną do Polski.

źródło: Archiwum Akt Nowych, indeksrepresjonowanych.pl, krzyzmontecassino.eu; artykuł Beaty Kaczmarczyk „Byłem na skraju piekła…”, „Polski Express”, 2015 r.