Aby znaleźć poszukiwaną osobę, skorzystaj z wyszukiwarki pod profilem. Możesz skorzystać z dowolnej ilości pól w wyszukiwarce
|
Syn Jana (urzędnika Policji Państwowej) i Marianny z Romankiewiczów. |
|
Po inwazji sowieckiej na Polskę, 17 września 1939 roku, jako 17 letni uczeń szkoły średniej opuścił swoje dotychczasowe miejsce zamieszkania – Buczacz w województwie tarnopolskim. Z grupą policjantów dołączył w Stanisławowie do oddziałów Wojska Polskiego, wycofującego się w kierunku granicy węgierskiej. 20 września, po przekroczeniu granicy został internowany i jako młodociany przeniesiony do obozu cywilnego. W kwietniu 1940 roku uciekł z miejsca internowania i przedostał się do Budapesztu, gdzie przedstawiciele polskiego rządu na uchodźstwie organizowali nabór rekrutów do wojska. Przerzucony do Zagrzebia w Jugosławii, do punktu zbornego ochotników, skąd poszczególne grupy kierowano do Francji i do Syrii. |
|
3 maja 1942 roku jego Brygada została rozformowana, a na bazie jej oddziałów powstała 3 Dywizja Strzelców Karpackich 2 Korpusu Polskiego. Wiosną 1943 roku przeniesiony do Syrii na ćwiczenia górskie. Przebywa w Egipcie, a wiosną 1944 roku przechodzi z 1 batalionem na linię frontu pod Monte Cassino we Włoszech. Po zdobyciu Piedimonte przeniesiony nad Adriatyk. Tuż przed zdobyciem Osimo, w drodze do Ankony oddział Kałaski przeprowadził kilka udanych ataków na pozycje niemieckie. Podczas jednej z takich akcji w zabudowaniach gospodarskich, (oddalony od swojego pododdziału) wezwał do porzucenia broni i na skutek całkowitego zaskoczenia przeciwnika, wziął do niewoli 11 Niemców. Za czyn ten dowódca kompanii podał go do odznaczenia Krzyżem Walecznych. Jednak dowódca batalionu, podpułkownik Raczkowski po zapoznaniu się z wnioskiem uznał, że czyn ten kwalifikuje się do odznaczenia Orderem Wojennym Virtuti Militari. Dekoracja miała miejsce po zdobyciu Ankony, na największym placu miasta. |
|
Po zakończeniu działań wojennych Pan Kałaska przebywał krótko w obozie w Falconara we Włoszech, gdzie jak wielu innych żołnierzy polskich zgłosił się do wyjazdu do Kanady, na dwuletni kontrakt rolny. 12 listopada 1946 roku, na pokładzie statku “Sea Robin” przybył do Halifax (Nova Scotia). Dzień później, 13 listopada 1946 roku został zdemobilizowany w Osborne Barracks w Winnipeg (Manitoba). Obowiązkowy kontrakt rolny odpracował w Port Arthur (Ontario) i przez kolejnych 40 lat pracował w sektorze rolniczym (elewator zbożowy). W 1988 roku przeszedł na emeryturę. Członek Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Kanadzie Koło nr 1 w Port Arthur, gdzie pełnił funkcję prezesa przez dwie kadencje. Przeniósł się do Royal Canadian Legion Branch 149 i pełnił tam funkcję sekretarza w latach 1953-1993. Żonaty z Gertrudą z domu Niewiadomy. Mieszka w Thunder Bay (Ontario) w Kanadzie. |
|
Order Wojenny Virtuti Militari V Klasy (nr 10138), Medal Wojska, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino, Krzyż Czynu Bojowego polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (z okuciem Tobruk, Monte Cassino, Ankona, Bolonia), Odznaka Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich (nr leg. 3100), 1939-1945 Star, Africa Star, Italy Star, Defence Medal |
| Thunder Bay (prowincja Ontario, Kanada) |
|
archiwum Fundacji Znaki Pamięci |
| 2024-05-10 o 00:00 |
| aneta |