Czego szukasz, przyjacielu?

Urodził się 20 czerwca 1895 r. w Szczucinie pod Krakowem. Ukończył Akademię Górniczą w Loeben, później działał w Związku Strzeleckim.

W czasie I wojny światowej walczył w 1. Brygadzie Legionów Polskich i 1. Pułku Ułanów. W 1917 r. internowany w obozie na Węgrzech, przebywał tam do końca wojny. Później uczestniczył w tworzeniu 3. Pułku Ułanów Śląskich. Brał udział także w wojnach: polsko-ukraińskiej i polsko-rosyjskiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym rozwijał swoją karierę wojskową. Studiował w Wyższej Szkole Wojennej i Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie, później był tam wykładowcą taktyki kawalerii. W latach 1931-1836 dowódca 12. Pułku Ułanów Podolskich, natomiast od 1936 szef Wojskowego Biura Historycznego.

W kampanii wrześniowej dowodził Sztabem Frontu Południowego i obroną Lwowa. Podczas próby przedostania się na Węgry został schwytany przez NKWD. Został internowany i wywieziony do ZSRR. Więziony na Łubiance w Moskwie.

Uwolniono go na podstawie układu Sikorski−Majski. Został wówczas awansowany do stopnia generała brygady.

Od listopada 1941 r. pełnił funkcję dowódcy Ośrodka Organizacyjnego Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, a następnie kolejno 8. oraz 5. Dywizji Piechoty, z którą przeszedł na Bliski Wschód. W latach 1942-1943 szef sztabu Armii Polskiej na Wschodzie. W sierpniu 1943 r. mianowano go dowódcą 2. Brygady Pancernej 2 Korpusu Polskiego, z którą wyruszył na front włoski. Żołnierze podlegający Rakowskiemu przeszli szkolenie w Palestynie i w Egipcie. Brali udział we wszystkich słynnych bitwach, pełniąc rolę swoistego tarana pancernego dla 2 Korpusu Polskiego. W latach 1945-1947 Bronisław Rakowski dowodził 2. Warszawską Dywizją Pancerną, w którą, w związku z napływem ochotników, przekształcono wcześniejszą 2. Brygadę. W skład tej Dywizji wszedł również 12. Pułk Ułanów Podolskich, który odznaczył się podczas bitwy o Monte Cassino.

Po demobilizacji Bronisław Rakowski wyjechał do Argentyny. Napisał liczne prace o historii i taktyce kawalerii. 28 grudnia 1950 r. zmarł w Buenos Aires Został pochowany na Cmentarzu Recoleta.

polskie: Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych (czterokrotnie), Złoty Krzyż Zasług z Mieczami, Medal Wojska, Medal Niepodległości, Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino (nr 6); brytyjskie: Distinguished Service Order; francuskie: Legia Honorowa, Krzyż za Męstwo Wojskowe; włoskie: Order Świętych Maurycego i Łazarza

drugie imię – Stanisław

gen. Bronisław Rakowski – źródło : Internet

archiwum Fundacji Znaki Pamięci